İlk yüzyıllarda bazı yazarlar, Eski Ahit’le ilgili apokrif makaleler ve şiirler yazdılar. Bu olay Doğu hiristiyanları, özellikle de Süryaniler arasında yaygınlık kazanmıştır. Bu eserlerden bazıları; günümüze sadece ufak parçaları kalan Yubil kitabı ve Ademin Ahidi, Sina dağında Musa ile Tanrı arasında geçen diyalog. Bu son eser, 1888 yılında Hall yayınevi tarafında Chicago’da basılmıştır. 1887’de Londra’da William Wright bir mezmur ve dört ilahi yayınlamıştır. Bunlardan biri, Eski Ahit’in Yetmişli tercümesinden alınan ve "babamın evindeyken gençtim" diye başlayan 151. Mezmurdur. Birinci ilahi, düşmanları tarafından zorlanan Kral Hezekiel’in okuduğu duadır. İkincisi, Sirus’un (Kuroş) İsraillilerin yurtlarına geri dönmelerine izin vermesi ile ilgilidir. Üçüncü ve dürdüncü ise, Kurt ve Aslan’ın sürüden koyun kapmak için saldırdıklarında, Kral Davut’un onlarla mücadele etmesini ve onları öldürmesinden sonra söylediği ilahilerdir. Ayrıca Baruk’un Vahiy’i, Batı’lı Ceriani tarafından Azra Kitabı ve Makkabilerin dördüncü kitabında yayınlanmıştır. Sonuncu kitap, Barnes tarafından Makkabilerin şehadeti ile ilgili altı adet süryanice metin ilavesiyle tekrar basılmıştır. Haykar’ın Meselleri M.Ö VII. Veya V. Yüzyılda Tobit’in kitabından daha önce, Aramice nüshasından yazılmıştır. Cambridge’de 1898 yılında Rendel Harris tarafından basılmış ve Francis Nau tarafından 1909’da Fransızca’ya çevrilmiştir.

      Yeni Ahit’in Yunanca’dan çevrilmiş olan Apokrif yazıları yaygındır. Ancak bu çevirilerle orijinalları arasında belirgin farklar vardır. Örneğin, V.yüzyılın başında yazıldığını tahmin edilen ve Elçilerin kanunlarını anlatan "Rabbimizin Ahdı"; yine V.yüzyılda yazılan "Rabbimizin çocukluk dönemi incili", II.yüzyılın ortasında yazılan "Elçisel Kilise düzeni", Kudüs Episkoposu Mor Yakup’un İtalya’lı hiristiyan Cidorotus’a yazdığı ve Tiberyus Sezar’ın Yahudiler hakkındadaki hükmünü içeren mektubu; Rabbimizin Pontos’lu Pilatos’un huzurundaki duruşu veya davranışları, Nicodemus incilinden çevirilen ve Herodes ile Pontos’lu Pilatos arasındaki mektuplaşmalarını da içeren bu kitabın bir nüshası VIII. Yüzyılda yazıldığını tahmin edilen ve Midyat’taki Kilisemizde korunan "Didaskaliya" kitabında bulunmuştur. Sayın Rahmani tarafından "Süryanice Dersler" adlı eserinin ikinci cildinde yayınlanmıştır.

      Yakup’a atfedilen İncil’den alınan ve özetlenen Meryemana’nın öyküsü ve Rabbimizin yeryüzündeki hayatı, Matay adıyla anılan incil, Rabbimizin Çocukluk dönemi veya İbrani’li Toma İncili, Meryemana’nın doğuşundan intikaline kadarki hayatını içeren incil, bu son eser altı bölümden oluşup, birçok kütüphanelerde mevcuttur. 1468 yılında nakşedilen ve Humus’deki kütüphanemizde bulunan bu eserlerden birini, 1865 yılında Wright tarafından Londra’da basılmış ve İngilizceye çevrilmiştir. Daha sonra Sina Dağı kütüphanesinde bulunan başka bir nüshası 1902 yılında Mrs, A Lewis tarafından tekrar basılmıştır. Meryemana’nın öyküsü 1899 yılında ingilizceye çevrilmiş ve Budge tarafından yayınlanmıştır.

      Bunlardan başka, süryanice olarak elimizde Pilatus’un öyküsü, Meryemana’nın vefatı, Favlus’un vahyi, Yuhanna’nın vefatı, Matta ve Endravus işleri, Azize Takla’nın öyküsü, VIII. Yüzyılda yazılmış ve 1900 yılında Rendel Harris tarafından yayınlanan On iki Elçi’nin incili bulunmaktadır. Ayrıca, Petrus ve Pavlus’un şehit edilişleri ve işleriyle ilgili çok sayıda elimizde nushalar vardır.

      Mor Yuhanna’nın hayatı, Filopos’un eserleri ve Yahuda olarak bilinen Elçi Tuma’nın işleriyle ilgili elimizde değişik nüshalar vardır. Elçi Tuma’nın işlerinin çeşitli nüshaları 332 yılında süryanice yazılmış olup Gnostisizm (bilinircilik akımı) izlerini taşır. Bu nüshalardan özellikle, mükemmel bir Süryanice ile yazılmış ve Ruhun ilahisi olarak bilinen ve 105 beyitten oluşan altılı hece ölçüsüyle yazılmış benzersiz bir şiir vardır. Bu şiir 1897 yılında Bevan tarafından incelenmiş, çevrilmiş ve yayınlanmıştır.

      Ayrıca "bthulutho" (bekarlık durumu) üzerinde Süryanice olarak yazılmış ve Romalı Klemis’e (101) atfedilen iki mektup, ancak bu mektuplar üçüncü veya dördüncü yüzyılın sonlarında yazılmıştır. Petrus’un Roma’daki öğretileriyle ilgili de apokrif öğretiler üretilmiştir. Ancak bu öğretiler daha sonraki bir peryoda ait olup, elçinin işleriyle uzak bir ilgisi vardır. Adem zamanından kalma bilgileri 1319-1360 tarihinde Mihoyel tarafından Makabilerin Patruguliya Süryoytö’nun ikinci cildinde yayınlanmıştır. Aziz Mor Efrem’in değerli eserlerinden olan "Mıarath Gaze" ( ancak bu eser, bazı batılılar tarafından gerçek dışı olarak VI. yüzyılda yazıldığını düşünürler.) eserinin içerik olarak; Adem’in bahçeden kovulması ve dağın yakınlarında bulunan bir mağaraya sığınması yani Fardavs’den taşıdığı dahbo, muro, bunto’nun teslim ettiği yerde; Adem’in ve tufana kadar olan ataların mezarları burada gömülü idi. Nuh, gemisini ademin iskelesinin bulunduğu yere kadar götürmüş, ölümünden sonra Sam ve Melkizadik’in Goğulto (cilcile) denilen yerin ortasında teslim ettikleri kutsal hazinelerin teslim edildiği, birçok değişik olaylar ve Rab Mesih’in çekmiş olduğu olayları içermektedir. Bu önemli eserden Zuknin Manastırının bir rahibi, kendi tarihçesinde birçok alıntılar yapmıştır. Bu tarihçe Buled Blayibsik tarafından almancaya çevrilmiş ve 1883 yılında basılmıştır. Daha sonra Mrs. Gabsen tarafından dört bölümden oluşan arapça nushasını hacim olarak yukarısından farklı olarak yayınlanmıştır.